Tennis
Tennis speelt al heel lang een grote rol in mijn leven. Niet alleen ben ik als sinds 1980 lid van TV Musketiers, ook mijn drie zonen beoefenen al heel wat jaren deze sport heel fanatiek en op een vrij hoog niveau. 
     

Begonnen als 6/7 jarigen, zagen we al gauw dat ze een aardig balletje konden slaan. Wat begon als een hobby, is uitgelopen op een voor ons als ouders en kinderen, zeer hectisch leven. Vele, vele trainingen (zowel bij de KNLTB als bij clubs), uitwisselingen en toernooien. Met één kind allemaal misschien nog wel te doen, maar met drie jongens vraagt het van de ouders en de kinderen wel heel veel. We hebben ze echter nooit gedwongen, maar tennissen was en is nog steeds hun grote passie. Presteren onder dwang is (ook voor kinderen) een onmogelijke opgave.

Op deze pagina wil ik regelmatig  wat tennistips en wetenswaardigheden vermelden. Niet alle tekst is van mijzelf. Via Internet en kenners lees en hoor je een heleboel. Ook de "boys" helpen zo af en toe.

De laatste jaren wordt er vrij veel tennis op televisie aangeboden. Hieronder volgen enkele tips hoe je naar een professionele tenniswedstrijd kunt kijken. Vaak zien we elementaire zaken in zo'n wedstrijd over het hoofd, omdat we te veel gefascineerd zijn door de spanning en de harde winners. Hierdoor missen we simpele, terugkerende zaken die professionals doen en waardoor ze uiteindelijk zo succesvol mee zijn geworden. De misvattingen die hierdoor ontstaan nemen wij mee in ons tennisspel, ervan uitgaande dat ons tennis er zo beter van wordt.

Het eerste punt wat veel tennissers leren van hun trainer is om zo snel mogelijk te herstellen na het slaan van de bal.
Blijf na de slag niet staan om na te genieten van jouw slag. Kijk maar eens goed naar de professionals. Zij herstellen naar de meest gunstige plaats in het veld en houden tegelijkertijd de bal nauwlettend in de gaten. Zo moet het dus. Dit is een techniek die vaak niet vanzelfsprekend is en de nodige oefening met zich mee brengt. Analyseer dit maar eens bij de profs en probeer het uit in je eigen tennisspel.

Het volgende punt wat opvalt bij profwedstrijden is het feit dat hun ground-strokes (slag vanaf de achterlijn) en volleys niet altijd een winnende slag zijn. Meestal wordt de bal gespeeld om een opening te creëren om zo het winnende punt te kunnen spelen.
Dit is meestal niet onze (amateurtennisser) manier van spelen. Te vaak proberen we een punt direct te scoren, in plaats van een opbouwende bal te spelen waarmee de winnende bal makkelijker wordt. Dit is een mentale kwestie, onze hersens denken direct te willen scoren, terwijl dit vaak helemaal nog niet kan.

Tenslotte, let eens op de diepte in de slagen (ground-strokes, volleys, aanvalsballen). En let op wat er gebeurt wanneer de bal niet diep wordt geslagen. Ook zul je zien dat profs de bal niet harder slaan om hem dieper te spelen. Om meer diepte in de slag te creëren wordt het blad van het racket een fractie meer opengezet om zo de bal meer op te tillen. Veel te vaak proberen wij de bal harder te spelen om zo diepte in de slag te krijgen. Wanneer je dus een professionele wedstrijd gaat bekijken, let dan eens op de volgende punten en probeer ze uit in jouw eigen spel.

1. Herstel direct na het slaan van je slag.
2. Probeer niet met iedere slag een winner te slaan.
3. Probeer zoveel mogelijk diepte in je slagen te creëren.

Er zijn 5 grote toernooien, de zogenaamde Grand Slams. Op 18 januari begint de Australian Open 2010. Klik op het logo om naar de website te gaan.

 De Hawk-Eye.

Hawk-Eye maakt gebruik van ten minste zes aan een computer gelinkte televisiecamera's die rond de baan of het veld staan opgesteld. De computer leest de beelden in real-time en volgt de baan van de bal op elke camera. Deze zes verschillende invalshoeken worden dan gecombineerd, wat resulteert in een accurate driedimensionele weergave van het pad van de bal die in een virtual reality-simulatie kan worden bekeken.
Hawk-Eye wordt ook gebruikt bij de televisieverslaggeving van enkele grote tennistoernooien, waaronder Wimbledon, het Stella Artois-toernooi in Queens, de Australian Open, de Davis Cup en de Tennis Masters Cup. De technologie is ook door IBM geïmplementeerd in een uitgebreider tennissimulatiesysteem, PointTracker. Samen met Cyclops en Auto-ref, is dit een van enkele systemen die met behulp van een mens lijnbeslissingen nemen.
Sinds 2006 wordt het systeem officieel gebruikt in tennistoernooien, ter correctie van beslissingen van de umpire. Beide spelers (of teams) hebben het recht driemaal per set de hawkeye aan te roepen (dit heet een challenge); bij elke incorrecte challenge gaat er een af. Bij tie-breaks krijgen de spelers een extra challenge, en ook wanneer het 6-6 staat in de vijfde set. Beslissingen op basis van de Hawk-Eye animatie zijn onherroepelijk. Bij wedstrijden op gravel is het systeem niet nodig, omdat daar de balafdruk als bewijs dient. In maart 2006 werd Hawk-Eye voor het eerst officieel gebruikt, tijdens het Nasdaq-100 Open tennistoernooi.
De Hopman Cup 2006 in Perth was het eerste tennistoernooi op eliteniveau, dat spelers toestond scheidsrechterlijke (lijn)beslissingen in twijfel te trekken. Scheidsrechters konden op basis van het bekijken van de beelden een beslissing herzien. Er werd gebruikt gemaakt van tien televisiecamera's, die op het systeem waren aangesloten. Michaella Krajicek was de eerste speelster die een challenge aanvroeg.
De US Open van 2006 was het eerste grand slamtoernooi waar het systeem actief bij de wedstrijd betrokken werd en het spelers werd toegestaan lijnbeslissingen in twijfel te trekken.
Tijdens Wimbledon 2007 genoot Carlos Moya (tegen Tim Henman) de twijfelachtige eer als eerste door zijn challenges heen te zijn, toen hij een beslissing wilde aanvechten. Zijn bal bleek uit. Voor Nederland had het 34e ABN-AMRO World Tennis Tournament in februari 2007 de primeur.
Hawk-Eye kan direct ('live') tonen of een bal in of uit is, maar er wordt momenteel voor gekozen om alleen gebruik te maken van herhalingen.
(bron: Wikepedia)

Volleybal
Officieel geldt de Amerikaan William G. Morgan als de bedenker van het volleybal.
William G. Morgan was sportleider bij de Young Men Christian Association (YMCA) in Massachusetts. Hij gaf onder meer les aan een groep al wat oudere zakenlieden. In 1895 verzamelde hij spelregels uit de bestaande sporten als tennis, basketbal en baseball.
Door het samenvoegen van deze regels ontstond het eerste volleybal.

Bij volleybalwedstrijden zit steeds meer publiek.
Niet alleen bij wedstrijden van de nationale teams is deze tendens merkbaar, ook op verenigingsniveau komen steeds meer mensen kijken.
Het niveau van de Nederlandse competities wordt hoger, waardoor het natuurlijk aantrekkelijker is om het van dichtbij mee te maken.
Ook de toenemende media-aandacht speelt hierbij een belangrijke rol.

Speluitleg
De bal wordt door de serveerder in het spel gebracht. Bij zijn opslag slaat hij de bal over het net naar het veld van de tegenpartij.
Om de bal weer terug te spelen, mag elk team de bal drie maal raken.
Normaal gesproken passt (onderhands spelen) de tegenstander de geserveerde bal naar zijn spelverdeler, die een set-up (bovenhands spelen) maakt naar één van zijn aanvallers. De aanvaller smasht (slaat) of plaatst de bal vervolgens weer naar de andere kant van het net. Vangen of vasthouden mag niet.
Bovendien is het niet toegestaan dat de bal twee keer achter elkaar door één en dezelfde speler wordt geraakt, behalve bij het blokkeren. Het spel gaat door totdat de bal in het speelveld de grond raakt, 'uit' gaat of door een team op een onjuiste wijze wordt teruggespeeld.

Puntentelling
Vanaf het seizoen 2000-2001 wordt in Nederland het Rally Point Systeem voor de puntentelling gebruikt (hier wordt soms van afgeweken in bijvoorbeeld recreantencompetities).

Rally Point Systeem
Het team dat de rally wint, krijgt een punt. Als het ontvangende team de rally wint, krijgt het niet alleen een punt erbij, maar ook het recht om op te slaan. Tevens draaien de spelers van dit team kloksgewijs één plaats door.
Een set wordt gewonnen door het team dat als eerste 25 punten behaalt, met een voorsprong van ten minste twee punten. Bij een gelijke stand van 24-24 gaat het spel door tot er een verschil van twee punten is bereikt.
De wedstrijd wordt gewonnen door het team dat als eerste drie sets wint, in sommige (hogere) klassen worden altijd vier sets gespeeld.